dainikonlinenews

पर्सा । वैदेशिक रोजगारले एकातिर मुलुकमा विप्रेषण भित्र्याएको छ भने अर्कोतिर यसले गर्दा श्रीमान् श्रीमतीबीचको सम्बन्धलाई प्रभावित गरेको छ ।
मुलुकमा रोजगार नपाएर परिवारको भरणपोषणका लागि विदेश जाने क्रमसँगै श्रीमान् श्रीमतीका सम्बन्धमा समेत स्खलन आएका कारण सम्बन्धबिच्छेद गर्ने क्रम बढ्दो छ ।
कम उमेरमा विवाह र वैदेशिक रोजगारका कारण प्रतिवर्ष दोब्बरका दरले पर्सामा सम्बन्धबिच्छेद भएको पर्सा जिल्ला अदालतले उपलब्ध गराएको तथ्याङ्कले देखाएको छ ।

जिल्ला अदालतले उपलब्ध गराएको तथ्याङ्कअनुसार आव २०७०-०७१ मा ६० दम्पतीले सम्बन्धबिच्छेदका लागि निवेदन दर्ता गराएको तुलनामा आव २०७१-०७२ मा सो सङ्ख्या बढेर १३३ दम्पती पुगेको छ ।

यो सङ्ख्या २०७०-०७१ को तुलनामा २२१ प्रतिशतले बढी रहेको पर्सा जिल्ला अदालतका तहसिल्दार शम्भुकुमार बस्नेतले बताए । उनले तराईका युवायुवतीबीच कम उमेरमा विवाह हुनु र वैदेशिक रोजगारमा दुई तीन वर्ष बिताई स्वदेश फर्किएपछि श्रीमान् श्रीमतीको चित्त नमिलेका कारण सम्बन्धबिच्छेद गर्ने चलन बढ्दो रहेको बताए ।
रोजगारका लागि विदेश जाने युवा दुई तीन वर्षपछि स्वदेश फर्किने र श्रीमतीको आचरण माथि शङ्का गर्नु, श्रीमतीको अन्य पुरुषसँग सम्बन्ध स्थापित हुनुजस्ता कारणले गर्दा पर्सामा सम्बन्धबिच्छेद गर्ने चलन बढी रहेको तहसिल्दार बस्नेतको तर्क रहेको छ ।
लामो समयसम्म श्रीमान् श्रीमती अलग बस्नु र घरेलु हिंसाको घटनामा समेत वृद्धिले पनि सम्बन्धबिच्छेदलाई बढाएको समाजसेवीहरुको भनाइ रहेको छ ।

सम्बन्धबिच्छेदको बढ्दोक्रमलाई रोक्न तराईमा रहेको बालविवाह तथा दाइजोप्रथा अन्त्य गर्नुका साथै श्रीमान् श्रीमतीबीच विश्वासिलो वातावरण आवश्यक रहेको समाजसेवीको भनाइ रहेको छ ।
www.nepalsandesh.com

काठमाडाैं, १३ साउन । स्याललाई काल आयो भने के हुन्छ ? जंगल छाडी सहर पस्छ । अहिले लोकमानलाई त्यस्तै व्यथाले सताएको प्रतीत हुन्छ । त्यो पनि संविधानको प्रस्तावित मस्यौदामै अधिकार कटौती भएको पुनर्नियुक्तिको प्रावधान राख्न लागिएको घडीमा ।

अख्तियारको परिभाषित जिम्मेवारी हो भ्रष्टाचार हुन नदिनु र आर्थिक अपचलनको प्रमाण भेटिए दोषीलाई पक्रेर मुद्दा चलाउनु, राज्यलाई ठग्नेबाट असुल उपर गराउनु । तर, उनले त सरोकारवालाले गरेको नियुक्तिको फाइलसमेत विप्लवद्धारा शुक्रबार आयोजित बन्दको मौका छोपेर उठाउन लगाएका छन् । अख्तियारमा छानीछानी आयुक्तहरुलाई फाँट जिम्मा लगाएका छन् ।
यस अनुसार खेलकुद मन्त्रालय दिप बस्नेत, र नविन घिमिरेको जिम्मामा पर्छ तर, यी दुवैलाई थाहै नदिई लोकमानले शुक्रबार दिउसो इन्सपेक्टर पुष्प मल्ललाई खेलकुद मन्त्रालयको फाइलन उठाउन लगाए । खेलकुद विकास ऐनको दफा ३ (घ)मा अध्यक्षले खेलकुद परिषद्को सदस्य सचिव नियुक्त गर्ने प्रावधान छ । सोही अनुसार मन्त्री पुरुषोत्तम पौडेलले असार १० गते केशव विष्टलाई युवराज लामाको अवकाशपछि रिक्त स्थानमा पार्टी अध्यक्ष केपी ओलीको असहमतिको वावजुद नियुक्ति दिए ।
एक हिसाबले हेर्दा यो राजनीतिक रुपमा नीतिगत निर्णय हो । तर, लोकमानलाई के नीति, के राजनीति ? अकुत सम्पत्तिको फाइल आफैंले च्यापेझैं आयुक्तहरुलाई बाइपास गरेर सोझै इन्सपेक्टरको तहमा झरेर फाइलन उठाउन लगाए । सचिव दिपेन्द्रनाथ शर्मालाई पहिले फोनमा फाइल र तयार पार्न भनियो ।
छुट्टीमा भएका कारणले उनले सहसचिव चुडामणि पौडेललाई जिम्मा लगाए । सहसचिवले अह्राए बमोजिम उपसविच केशव त्रिपाठीको हातबाट फाइल फुत्क्याएर टोली दिउसै टंगालतिर लुसुक्क फर्कियो । एमालेको केन्द्रीय कमिटी बैठकमा लोकमानको लहडबारे मजैसँग कुरा उठेको थियो । जनआस्था साप्ताहिकमा खबर छ ।

निरुसा निखत मुम्बईकी चर्चित फेसन डिजाइनर हुन् । इलाहावादको निम्न मध्यमवर्गीय मुस्लिम परिवारकी निरुसाको मुम्बईसम्मको यात्रा कठोर र संघर्षपूर्ण छ । तिनै संघर्षको कथाले यतिबेला निरुसा मुम्बईमा स्थापित फेसन डिजाइनर भएकी हुन् ।
मुम्बईमा उनी स्थापित मात्र होइन, सबै पक्षबाट बलियो पनि छिन् । यद्यपि आर्थिक रूपले सबल भए पनि अविवाहित आमा बन्ने उनको निर्णय समाजका लागि चुनौतीपूर्ण थियो । मुस्लिम समुदायमा एकल आमा बन्ने निर्णय नै आफैँमा कठोर थियो, यद्यपि उनले त्यस्तो निर्णय किन लिनुप¥यो ? निक्कै रोचक र संघर्षपूर्ण कथा निरुसाले यसरी सुनाइन् ।

‘सन् २००५ तिरको कुरा हो, म त्यसबेला लिभ इन रिलेसनसिपमा थिएँ । हाम्रो सम्बन्धले निरन्तरता पाउँछ भन्ने कुरामा मलाई पटक्कै विश्वास थिएन । रहँदै बस्दै जाँदा म गर्भवती भएछु, गर्भपतन गराउन मलाई राम्रो लागेन । किन भने यो मेरो सम्बन्धको नतिजा थियो, यसको जिम्मेवार म हुँ, मेरो पेटभित्र हुर्किएको भ्रुणको के कसुर थियो र म उसलाई मिल्काउँ ?

मेरो पेटको भ्रुणको कुनै दोष नभएकाले मैले उसलाई मिल्काउन चाहिनँ ।’
मेरो केही जिम्मेवारी छ भन्ने कुरो साँचो हो । मैले आफ्नो जिन्दगीबारे केही निर्णय गर्नु नै थियो । त्यसबेला मेरो अवस्था पनि त्यति राम्रो थिएन । यो ठाउँमा कहिले स्थापित हुन्छु कि हुन्न भन्ने कुरामा कुनै एकिन थिएन । यदि यो क्षेत्रमा स्थापित भइएन भने निम्नमध्यम वर्गको मुस्मिल परिवारकी मैले के गर्नुपर्छ भन्ने कुरो सोच्न सकेकी थिइनँ । त्यसैले मेरो पेटको भु्रणलाई कायमै राख्ने निर्णय गर्नु मेरा लागि त्यति सजिलो थिएन ।
यसबारेमा मैले आफ्नो परिवारलाई पनि जानकारी दिएँ । त्यसका लागि केही भाग्यमानी युवतीमध्ये एक हुँ, जसलाई परिवारले हरेक समयमा साथ दिएको थियो, भलै यो केसमा मैले साथ पाइनँ ।

गर्भावस्थाका बेलामा एक्लो थिएँ, जागिर थिएन । मेरो अवस्था यस्तो थियो, म बच्चा जन्माउन हिँडेर अस्पताल पुगेँ, डेलिभरी फर्ममा आफैँले हस्ताक्षर गरेँ, बच्चा जन्मेपछि आफैँ नानी बोकेर घर फर्किएँ । सुरुमा त मेरी आमाले मलाई स्वीकार गर्नुभएको थियो, तर मलाई साथ दिनसक्नु भएन । किनभने मेरा पिताजी मसँग खुसी हुनुहुन्न थियो, त्यसैले मेरो सुत्केरी स्याहार्ने आमाको इच्छा पिताजीले अनुमति नदिँदा पूरा हुन सकेन । आमा धर्मसंकटमा पर्नुभयो, छोरी अथवा पति दुईमध्ये एउटा रोज्नुपर्ने भयो । जब मैले सन्तानलाई यो धर्तीमा टेकाएँ, विस्तारै सबै कुरा मिल्दै गयो ।
आमा बन्नका लागि मलाई लोग्ने चाहिन्छ भन्ने कुरा कहिल्यै पनि महसुस भएन । एउटा लोग्नेमान्छे भए पुग्छ भन्ने लाग्यो । बच्चालाई बाबु खोज्ने अधिकार छ र हुनु पनि पर्छ भन्ने कुरा ठिकै हो ।
विवाहपछि सन्तान जन्मियो भने कानुनी रूपमा ऊ बाबु हो । तर त्यसपछिको जिम्मेवारी पनि उसले पूरा गर्नुपर्छ ।
मैले त्यस्ता धेरै विवाह देखेको छु, जसका बाबुले जे जिम्मेवारी निर्वाह गर्नुपथ्र्यो, त्यो गर्दैन । त्यस्ता विवाहित पुरुष पनि हुन्छन्, जुन बच्चाले खोजेको माया ममता दिन सक्दैन । तर हिम्मतिला महिलामा बुबा–आमा बन्ने क्षमता हुन्छ, जुन म गरेर देखाउँदैछु ।’
प्रकाश उज्यालो ब्लगबाट ।

काठमाडौँ, १३ साउन ।
केपी ओली प्रधानमन्त्री बन्ने कहिले हो कहिले उनको नातेदार हुँ भन्ने एकजना इन्सपक्टरले अहिल्यैदेखि महिलामाथि हिंसा गर्दै हेडक्वाटर हल्लाइदिएका छन् । बिहे गर्छु भनी अर्काकी छोरीलाई घर लैजान, केही दिन संगै राख्न र पछि मन परेन भन्दै ‘फर्केर जाऊ’ भन्न कानुन र नैतिकता दुवैले मिल्दैन ।

तर, आफूलाई ‘भावी प्रधानमन्त्री’को नातेदार बताउने इन्सपेक्टरले यस्तै गर्दा आइजिपी उपेन्द्रकान्त अर्याल बमबम भएका छन् ।
गौशाला प्रहरी वृत्तमा कार्यरत पृथ्वीनारायण ओलीले हो, यस्तो तमासा देखाएको छ । उनी केपी ओलीकै पुख्र्यौली जिल्ला तेह्रथुप छातेढुंगा – ४ का स्थायी बासिन्दा हुन् । श्रीमतीको निधन भएपछि बालबच्चा र आफ्नै पनि स्याहार गर्न समस्या भएको भन्दै १६ असारमा मोरङको विराटचोकबाट धनकुटाकी शर्मिला (नाम परिवर्तन)लाई काठमाडौं ल्याए समाजका अगाडि पत्नी सकार्दै । पुरुषोत्तम महिनामा धार्मिक कार्य गर्न नहुने विश्वासका कारण टिकाटालो पछि गर्ने गरी १७ गतेदेखि नै पत्नीका रुपमा अपनाए ।
काठमाडौंको गोकर्णेश्वर नगरपालिका वेशीगाउँस्थित आफ्नै घरमा राखे । तर, संगै बस्न थालेको केही दिनपछि ‘केटी फिल्म लाइनतिर लागेकी रहेछ, यस्ता केटी खत्तम हुन्छन्’ भन्दै घरबाट निकाले । शर्मिला फिल्मको कथा र पटकथा लेख्ने काममा अभ्यास गरिरहेकी छन् । अहिले हेडक्वाटरस्थित महिला तथा बालबालिका केन्द्रमा यो मामिला पुगेको छ । त्यहाँकी एसपी दुर्गा सिंह र डिएसपी गंगा पन्तहरुलाई ओलीको रवाफ लगाउँदै पृथ्वीनारायण छलफलमा जान आनाकानी गर्दै थिए ।
पीडितहरु एक साता अघि आइजिपी उपेन्द्रकान्तकहाँ पुगे । उपेन्द्रले ‘मान्छ भने मानोस्, नत्र पाता कसेर भए पनि ल्याउनु’ भन्दै कराएपछि बल्ल इन्सपेक्टर बल्ल छलफल गर्न राजी भए । पाँच दिन मात्र त हो नी भन्दै आफूहरु अलग भएको इन्सपेक्टरले बताए पनि डिएसपी गंगा पन्त जंगिएपछि पिडक इन्सपेक्टर नै भएकोले आन्तरिक रुपमा समाधान खोज्न पहल भइरहेको आजको जनआस्था साप्ताहिकमा खबर छ ।

काठमाण्डु–समस्या हरेक मान्छेको जीवनमा आउने गर्छ । जब एउटा समस्याको तपाईं हल गर्नुहुन्छ लगत्तै अर्काे ढोका ढकढकाउन आइपुगेको हुन्छ । त्यसकारण समस्याको अनतय कहिल्यै पनि हुँदैन ।
जब हामी कुनै सफल व्यक्तिलाई देख्छौं हामीलाइृ लाग्छ यो मान्छे भाग्यमानी रहेछ, यसले सजिलै सफलता हासिल ग¥यो । तर, हामीले सफल देखेका ती मान्छेले हाम्राभन्दा ठूला समस्या झेलेर नै सफल भएका हुन् तर उनीहरुको समस्यालाइृ हल गर्न तरिका भने अलग थियो ।

तपाई पनि दिमागमा यी पाँच कुरा नखेलाउनुहोस् सफलता तपाईको दैलोमै हाजिर हुन्छ ।
१, बाहिर मान्छेले के सोच्छन् भनेर चिन्ता नलिनुहोस्

यस दुनियामा हरेक व्यक्तिले आफ्नै मर्जीले मात्र नभइ अरुको देखेर प्रभावित भएर पनि काम गर्ने गर्दछन् । जब तपाई केही गर्न थाल्नुहुन्छ र त्यसका बारेमा आम मानिसहरुले के भन्लान् भनेर सोच्न थाल्नुहुन्छ भने तपाईं सफल हुनुहुन्न । त्यसैले तपाईंले आफूलाइृ मनमा लागेको काम गर्नुहोस् अरुको बारेमा दिमागमा ठाउँ नै नराख्नूस् ।
२ डर
डरको कुरा गर्न हो भने हामी कल्पनाभन्दा घेरै केही होइनौं । तपाईले कुनै पनि काम गर्दा जोखिम मोल्न डराउनु भयो भने सफलता तपाईभन्दा टाढा भाग्छ । त्यसैले डर भन्ने शब्दलाई पनि हाफ्नो दिमागबाट हटाउनुहोस् ।
३, बितेको समय र भविष्यको बारेमा चिन्ता नलिनूस्

हामीमध्य धेरैजसो मानिसले भविष्य के होला भनेर चिन्ता गर्ने गर्छाैं । बितेको समय सम्झेर पनि त्यस्तै गर्छौ । त्यसले हाम्रो वर्तमान बिगारी रहेको हुनछ । त्यसैले वर्तमानमा काम गर्नूस् भूत र भविष्यको कल्पना गरेर नबस्नूस् ।
४, नकरात्मक सोचाइलाई हटाउनूस्
नकरातमक सोचाइ यस्तो घात चीज हो कि यसले हामे शक्तिलाई नास गर्दछ । जब हाम िकुनै काम गर्न खोजछौं पहिले नै म त यो सक्दिन भन्न थाल्यौं भने हामी कहिल्यै त्यो काम गर्न सक्दैनौं । त्यसैले सकरात्मक सोचको विकास गरौं ।
५, उमेरको ख्याल नगनूस्
तपाईलाई लाग्न सक्छ उमेर एक सख्याको नाम हो । सफल व्यक्तिले आफ्नो उमेरको ख्याल नै गर्दैन् । त्यसैकारण कतिपय व्यक्तिले कलिलै उमेरमा पनि सफलता पाएका हुनछन् । तपाई पनि उमेरलाई दिमागमा नल्याउनूस् त्यसले तपाईंलाई कि म कलिलै छु कि म बूढो भइसके जस्ता हीनता ग्रनथी भरिदिने काम गर्छ ।
यी पाँच कुरालाई दिमागमा ल्याउनुभएन भने तपाईं अवश्य सफल हुनुहुने छ ।
kathmandutoday.com

Home